لاهوتيان

اي خميني کبير آن روز که دستان تو را با زنجير ظلم بسته بودند ميخواستم به تو بگويم : فَاسْتَقِمْ استقامت کن

آن روز که تو را از سرزمين غربت بسوي ديار شهيدان روانه کردند و در آن ساعت که تو آرام آرام بسوي بهشت شهيدان مي آ يي ميخواستم به تو بگويم : جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ حق آمد و باطل رفت.

آن روز که دستت را چون غنچه محمدي مشت کرده بودي و آزادي را فرياد ميکردي ميخواستم به تو بگويم : لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى براي انسان جز سعي و تلاشش چيزي نيست.

آن روز که خدا دست رحمتش را بر سرت ميکشيد ميخواستم به تو بگويم : إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا همانا خدا ميخواهد از شما پليدي را دور کند و شما را پاکيزه گرداند.

آن روز که در جماران نشسته بودي و مردم دور و برت حلقه زده  بودند و تو را امام مومنين ميخواندند ميخواستم به تو بگويم : وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ و نامت را براى تو بلند گردانيديم.

آن روز که با دستانت آزادي را دردهان مردم ميريختي و مردم دستان تو را بوسه ميزدند ميخواستم به تو بگويم: وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا و پروردگارشان باده‏اى پاك به آنان مى‏نوشاند.

آن روز که گناه ، سراسر عالم را فراگرفته بود و تو عصمت و پاکدامني را رهرو راه خود نموده بودي ميخواستم به تو بگويم : قُمْ فَأَنذِرْ برخيز و بترسان.

آن روز که دشمن را با دستان پولادين خود از وطن بيورن کردي و تبر خشم را بر قلب آنان رها نمودي ميخواستم به تو بگويم : وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللّهَ رَمَى  و شما آنان را نكشتيد بلكه خدا آنان را كشت .

آن روز که ملائکه از افلاک افسر رهبري را بر سرت مينهادند ميخواستم به تو بگويم : لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً  به يقين خدا بر مؤمنان منت نهاد [كه] پيامبرى از خودشان در ميان آنان برانگيخت .

ولي حيف و صد حيف که تو رفتي و اجر امامت را نپرداختيم و براستي خدا چه زيبا فرموده : ْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْمًا ما فقط به ايشان مهلت مى‏دهيم تا بر گناه [خود] بيفزايند .

آري تو رفتي و سراچه کوچک دنيا را رها کردي و من حرفهاي ناگفته ام را در قلب خود مخفي کرده ام . اي خميني چطور عرفان تو را بازشناسم که همان "يوثرون" بودي . به که بگويم حرفهاي ناگفته ام را که سر ابد تو بودي و حالا من مانده ام و داغ ارغواني تو . من مانده ام و "عروه الوثقي" که تو براي ما به ارمغان گذاشتي و من مانده ام و حرفهاي ناگفته من.............................

نوشته شده توسط در جمعه چهاردهم خرداد 1389 ساعت 14:26 موضوع | لینک ثابت

بسيار شنيدني است.

مي گويند او اين حکايت را بسيار دوست داشت و در

موقعيت هاي مختلف آن را بيان مي کرد:

مردي بود بسيار متمکن و پولدار. روزي براي کار در باغش

به کارگراني نياز داشت. بنابراين، پيشکارش را به ميدان

شهر فرستاد تا کارگراني براي او اجير کند. پيشکار رفت

و همه کارگران موجود در ميدان شهر را اجير کرد و آورد.

آنها در باغ به کار مشغول شدند. کارگراني که آنروز در

ميدان نبودند، اين موضوع را شنيدند و آنها نيز آمدند.

روز بعد و روزهاي بعد نيز تعدادي ديگر به جمع کارگران

اضافه شدند. گرچه اين کارگران تازه وارد، غروب بود که

رسيدند، اما مرد ثروتمند آنها را نيز استخدام کرد.

شبانگاه، هنگامي که خورشيد فرونشسته بود، او همه

کارگران را جمع کرد و به همه آنها دستمزد يکسان داد.

معلوم است آناني که از صبح به کار مشغول بودند، آزرده

شدند و گفتند:

« اين بي انصافي است. چه مي کنيد آقا؟! ما از صبح کار

کرده ايم و اينان غروب رسيدند و بيش از دوساعت نيست

که کار کرده اند.بعضي ها هم که چند دقيق پيش به ما

ملحق شدند. آنها که اصلاً کاري نکرده اند ».

مرد ثروتمند خنديد و گفت:

« به ديگران کاري نداشته باشيد. آنچه به شما داده ام

کم بوده است؟ ».

کارگران يکصدا گفتند:

«نــه، آنچه شما به ما پرداخته ايد، بيشتر از دستمزد

معمولي ما نيز بوده است با وجود اين، انصاف نيست که

کساني که دير رسيده اند و کاري نکردند، همان

دستمزدي را بگيرند که ما گرفته ايم ».

مرد گفت:

« من به آنها بخشيده ام زيرا بسيار دارم. من اگر چند

برابر اين بپردازم، چيزي از دارائي من کم نمي شود. من

از استغناي خويش مي بخشم. شما نگران اين موضوع

نباشيد. شما بيش از توقع تان مزد گرفته ايد پس

مقايسه نکنيد. من در ازاي کارشان نيست که به آنها

دستمزد مي دهم، بلکه مي دهم چون براي دادن و

بخشيدن، زياد دارم. من از سر بي نيازيست که مي

بخشم ».

حضرت مسيح گفت:

« بعضي براي رسيدن به خدا مي کوشند. بعضي ها

درست دم غروب از راه مي رسند. بعضي ها هم وقتي

کار تمام شده است، پيدايشان مي شود. اما همه به

يکسان زير چتر لطف و مرحمت الهي قرار مي گيرند.

شما نمي دانيد که خدا استحقاق بنده را نمي نگرد،

بلکه دارائي خويش را مي نگرد. او به غناي خود نگاه مي

کند، نه به کار ما. از غناي ذات الهي، جز بهشت نمي

شکفد. بايد هم، اينگونه باشد.

بهشت، ظهور بي نيازي و غناي خداوند است. دوزخ را

همين تنگ نظرها برپا داشته اند. زيرا آنقدر بخيل و

حسودند که نمي توانند جز خود را مشمول لطف الهي

ببينند ».

حربه ضعيفان شکايت است

نوشته شده توسط در چهارشنبه هجدهم شهریور 1388 ساعت 23:26 موضوع | لینک ثابت

بسم رب الحجه

هفته اي ديگر گذشت و امشب باز شب جمعه است . امام (عج) سخت اميدوار است تا طي اين هفته ، ديگر خلق نبودش را حس كرده باشند ، به ضرورت حضورش پي برده باشند واو را و ظهورش را آنقدر خالصانه خواسته باشند تا اين جمعه ديگر فرمان قيام صادر شود . اميدوار است كه شيعيانش آنقدر مقدمات ظهورش را فراهم آورده باشند و آنقدر خود و جامعه را براي پذيرش امر فرج سازماندهي كرده باشند و خلاصه آنقدر آماده باشند كه تا صبح از شوق خواب به چشمشان نيايد .

******

دو كوچه بالاتر از موقعيت امام زمان (عج) ، بازارها شلوغ است و ترافيك پياده روها و پاساژها كم از ترافيك همت ندارد . تالارها آغاز زندگي مشترك زوج هاي جوان را به رقص و طرب ايستاده اند ؛ پارك ها و شهربازي ها پر از سروصدا و قهقهه بچه ها و بچه تر هاست !!! آنهايي كه ديشب محور تهران – چالوس را طي ميكردند امشب همبازي دريا و ساحل اند . بچه ها اجازه دارند تا نصف شب پاي تلويزيون دراز بكشند و فردا خورشيد وسط آسمان باشد و آنها وسط رختخواب . فاميل ، شب جمعه دورهم جمع ميشوند ؛ يكي از معاملاتش در هفته گذشته سخن ميگويد و ديگري پشت سر همسايه غيبت . جمعي هم كه خود را بيش از همه به امام زمان (عج) نزديك مي دانند در مسجدي بزرگ ، مجلل ، دلباز و البته خلوت مشغول زمزمه دعاي كميل هستند و عاجزانه پاس شدن چك ها و يا واحدهاي دانشگاهشان را از خدا و امامشان مسئلت دارند !!

******

دم دم هاي صبح جمعه است . امام (عج) اصحابي را كه در گردش جمع آمده اند ميشمرد . 1....2...3...4....5....همين؟ اصحاب سرشان را پائين مي اندازند و امام (عج) سر به آسمان بلند ميكند . زير لب چيزي زمزمه ميكند و رو به اصحاب ميگويد : برويد تا هفته بعد ! و خودش برميگردد به همان دوكوچه بالاتر . ميخواست علمش را در اختيار اصحاب بگذارد ؛ ميخواست صبرش را ، قدرتش را ، ايمان و يقينش را ..... ميخواست شمشيرها را تقسيم كند ؛ ميخواست مسئوليتها را تفويض كند . اگر قيام ميكرد .... با اين وضع اگر قيام ميكرد اول ، راهش را ميگرفتند ، بعد آب را به رويش ميبستند . و از ساعتي ديگر جنگ آغاز ميشد . اما چه جنگي ؟! با همان نسبت 72 به سي هزار نفر ؟ يا كمتر ؟ يكي يكي اصحاب كشته ميشدند ، لحظه آخر امام (عج) خود را بالاي سرشان ميرسانيد و لبخند رضايتي بدرقه سعادت اخروي و ابديشان ميكرد . اما آيا بستري كه تكامل بشريت را تا مقام خليفه اللهي _همان كه به خاطرش خلق شده _ برساند آماده ميشد ؟

دم دم هاي صبح جمعه است . مردم غالبا خوابند . چون امروز جمعه است و همه جمعه ها را بالاخص صبح جمعه را زمان استراحت ميدانند !!! همه براي خوابيدن و خواب ماندن توجيه كامل چه از نظر عقل ، چه از نظر شرع و چه از نظر عرف دارند . پس ميخوابند . يكي هم دست ديگري را گرفته و و كوه هاي اطراف تهران را آباد ميكند . در مهديه هم جمعي ندبه ميخوانند اما نميدانم چرا هر هفته ميخوانند و هفته بعد هم دوباره فقط بايد بخوانند .

******

انگار ظهر شده است . اگر امام (عج) قيام ميكرد الان همه اصحاب را شهيد كرده بود و خود امام ( عج ) هم هزاران زخم بر پيكر داشت كه افتاده بود . كسي روي سينه اش نشسته بود با خنجري برهنه در دست . حق به جانب ميگويد : خب اگر " هل من ناصر معين " اش را شنيده بوديم شايد كمكش ميكرديم !

چندي پيش كسي صادقانه ميگفت : اگر ما هم عصر با واقعه كربلا بوديم اگر چه شايد جزء سپاهيان عمر سعد قرار نميگرفتيم اما از سپاهيان امام حسين "ع" هم نبوديم ها !!!

پرسيدم يعني چي ؟ چطور؟ گفت : ميگويند ظهر عاشورا در فاصله چند فرسخي از كربلا يعني دقيقا زماني كه بزرگترين واقعه تاريخ در حال وقوع است در روستايي مردم مشغول دوشيدن شير بزارن و رسيدگي به امور جاري زندگي شان بودند .با اينكه از قضيه كربلا هم بي خبر نبودند . خب ما هم با اين وضع تعلق و وابستگي ها جزء همان مجموعه منفعل بودمي ديگه . مگه نه ؟؟؟ ديدم بيراه هم نميگويد .....

انگار ظهر شده است . ديگر همه از كوه برگشته اند . ساحل خزر آرام آرام خلوت ميشود . بعضي هم بالاخره چشمشان را باز ميكنند و ميبينند كه ساعت ، لنگ ظهر را نشان ميدهد . بعضي فكر اين هستند كه از شنبه سري جديد سيم كارتها واگذار ميشود و بعضي فكر امتحاني كه شنبه قرار است استاد بگيرد . و هيچ كس فكر امتحاني كه امروز داشته نيست............

******

ديگر عصر جمعه است . حتي آنهايي كه  همين الان در اوج خوشي هستند آرام آرام دلتنگي عصر جمعه را حس ميكنند . تقريبا همه از بچگي تا الان بارها از بزرگترها پرسيده اند كه چرا عصر جمعه اينقدر دلگير است ؟...وهيچ كس تاكنون جواب درست و حسابي براي اين پرسش نشنيده است.

كسي نگفت اولين جمعه اي كه اين دلتنگي را حس كردي اولين هفته اي بود كه كاري از دستت براي ظهور امام "عج" بر مي آمد و نكردي . و از آنروز هر جمعه دلت ميگيرد . انگار هر هفته ميتواني براي تعجيل در ظهور كاري كني و نميكني .

با اين وضع عدم آمادگي من و تو و جامعه ، در صورت قيام امام "عج" سرنوشت منتقم خون حسين "ع" نيز چيزي غير از سرنوشت حسين "ع" نخواهد بود.

هر جمعه بدون ظهور ، عاشوراي مهدي "عج" است و تو براي اينكه علت دلتنگي ات را بيابي عصر روزهاي جمعه چشمت را باز كن و ببين . ببين در همان لحظات دلگير سر امام زمانت را بر سي ني ميبيني؟؟؟

نشريه طلوع

نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388 ساعت 15:41 موضوع | لینک ثابت

گواهى كمیل بن زیاد به گستردگى علوم امام على(علیه‎السلام)

ابوحمزه ثمالى از عبدالرّحمن بن جلدب روایت كرد كه كمیل بن زیاد نَخَعى گفت:

على بن ابیطالب(علیه‎السلام) دست مرا گرفت و به ناحیه جبّان برد. چون به صحرا رسید، نَفَسِ بلندى كشید و فرمود:

یا كُمِیلُ، اِنَّ هذِهِ القُلُوبَ اوْعِیَةٌ فَخَیْرُها اوعاها یا كُمیلُ اِحْفِظ عَنّى ما اقُولُ:

النّاسُ ثِلاثِةٌ، عالِمٌْ رَبّانى، و مُتَعَلِّمٌ عَلَى سَبیلِ نَجاةٍ، وَ هَمَجٌ رَعاعٌ، لِكُلِّ ناعِقٍ اتْباعٌ یَمیلُونَ مَعَ كُلِّ رِیحٍ، لَمْ یَسْتَضیئُوا بِنُورِ العِلْمِ، وَ لَمَ یَلْجَوؤا اِلى رُكْنٍ وَثیقٍ.(1)

«اى كمیل: این دل‎ها مانند ظرف‎هاست و بهترین آنها نگهدارنده‎ترین آنهاست. اى كمیل، حفظ كن آنچه را كه مى‎گویم: مردم سه دسته اند:

عالم ربّانى، آموزنده‎اى كه بر راه نجات و رهایى است، و مگسان كوچك و ناتوان كه از هر آواز كننده‎اى پیروى مى‎نمایند و با هر بادى مى‎روند. از نور دانش روشنایى نگرفته‎اند و به پایه‎اى استوار پناه نبرده‎اند.»

یا كُمِیْل: ماتَ خُزّانُ الْمالِ، وَ الْعُلَماءُ باقُونَ ما بَقِىَ الدَّهْرُ. اعْیانُهُمْ مَفْقُودَةٌ وَ اَمْثالُهُم فى الْقُلُوبِ مَوْجُودَةٌ.

«اى كمیل، دانش بهتر از مال است. علم تو را حراست مى‎كند و تو مال را نگهبانى . مال از انفاق نقصان مى‎پذیرد و دانش با انفاق افزون مى‎گردد. آشنایى با دانش دینى است كه بدان در روز قیامت پاداش داده مى‎شود و این امر براى انسان اطاعت در زندگى و یاد نیكو را پس از مرگش به دست مى‎آورد.

منفعت مال با زوالش از میان مى‎رود. علم فرمانرواست و مغلوب .

اى كمیل، اندوزندگان دارایى از میان مى‎روند و حال آن كه دانشمندان باقى هستند تا زمانى كه روزگار پا برجاست. وجودهاى دانشمندان گم شده و صورت‎هاى آنها در دل‎ها موجود است.»

آنگاه فرمود:

«هان: اینجا علم فراوانى است "با دست خویش به سینه‎اش اشاره فرمود" اگر براى آن، حاملان و آموزندگانى مى‎یافتم .

بلى مى‎یابم تیزهوش و زیركى را كه ابزار دین را براى كسب دنیا به كار مى‎بندد و با حجّت‎ها و براهین خداوند بر دوستانش برترى مى‎جوید و با نعمت‎هاى پروردگار بر گناهان خود مى‎افزاید، و یا مى‎یابم فرمانبردارى را كه از اصحاب و حاملان دانش فرمان مى‎برد ولى در پهلوانش بصیرتى به علم ندارد، با نخستین كسى كه به ندا در مى‎دهد شك و تردید در دل او زبانه مى‎كشد.

پس نه اهل امانت است و نه آن. یا كسى است كه آزمند لذت‎ها و فرمانبردار شهوات است و یا كسى است كه به مال اندوزى شیفته مى‎باشد و از دعوت كنندگان به دین نیست و شبیه‎ترین چیز به چهار پایان است، آرى دانش این چنین با مرگ صاحبانش از میان مى‎رود.»

ثُمَ قالَ: اللَّهُمَّ لا تَخْلُو الاَْرْضَ مِنْ قائِمِ بِحُجَّةٍ إمّا ظاهِرا مَشْهُورا وَ اِمّا خائِفًا مَغْمُورا، لِئَلاّ تَبْطُلَ حُجَجُ اللهُ وَ میثاقُهُ، كَمْ وَ ایْنَ؟ اولئِكَ الاَْقلُّونَ عَدَدا، وَ الاعْظَمُونَ قَدَرا، بِهِمْ یَحْفَظُ اللهُ حُجَجَهُ حَتّى یُودِعُها فى اَشْباهِهِم، هَجَمَ بِهِمُ الْعِلْمُ عَلَى حَقائِقِ الاُْمُورِ.

فَباشِرُوا رُوحَ الْیَقینِ، وَاسْتَلانُوا ما آسْتَوْعَرَ الْمُتْرَفُونَ و انِسُوا بِما اسْتَوْحَشَ مِنْهُ الْجاهِلُونَ، صَحِبُوا الدُّنْیا بِابْدانٍ ارْواحُها مُعَلَّقَةٌ بِالَْمحَلِّ الاَْعْلى، یا كُمِیْل، اولئِكَ خُلَفاءُ اللهِ فى ارْضِهِ، وَ الدُّعاةِ اِلى بدینِهِ، آه، آه، شَوْقا اِلَیْهِمْ وَ اِلى رُؤْیَتِهِمْ، وَاسْتَغْفِرُوا اللهَ لَناوِلَهُمْ .

آنگاه فرمود:

«پروردگارا، زمین تهى نمى‎ماند از كسى كه حجّت و دین خدا را برپا دارد و آن كس یا آشكار و مشهور است و یا ترسان "بر اثر تبهكارى" و پنهان است .

تا این كه حجّت‎ها و پیمان خداوند باطل نگردد. اینان چقدرند و كجایند.

آنان از لحاظ شماره اندكند و از جهت قدر و منزلت با عظمتند. پروردگار با آنها حجّت‎هاى خویش را حفظ مى‎كند تا این كه آنها این حجّتها را در مانندهاى خود بسپارد.

دانش و بصیرت با هم براى حقایق امور به آنها روى آورده. پس آنها روح الیقین را لمس كرده‎اند و آنچه را كه ناز پروردگار به نعمت دشوار مى‎دانند آسان شمرده‎اند و به آنچه كه از آن نادان‎ها وحشت كرده‎اند، خوى گرفته‎اند و با بدن‎هایى كه روح‎هاى آنها به جاى بسیار بلند آویخته است در دنیا زندگى مى‎كنند.

اى كمیل، اینان جانشینان پروردگار در روى زمین هستند و دعوت كنندگان به دین او مى‎باشند. آه، آه، بسیار اشتیاق به آنها و به دیدار آنها دارم.»

موسسه اطلاع رسانی تبیان

نوشته شده توسط در دوشنبه پانزدهم تیر 1388 ساعت 12:44 موضوع | لینک ثابت

عبد الواجب به نقل از مردی می گوید:به معاذبن جبل

گفتم:یکی از احادیثی که از رسول خدا شنیدی بازگو کن تا

درست حفظ نموده و هر روز متذکر می شوی.او پذیرفت

سپس گفت:پدر و مادرم به فدایش در حالی که من پشت سر

او به مرکب سوار بودم و با هم راه می پیمودیم چسم به

سوی آسمان بلند کرد و فرمود:"سپاس خاوندی را که

هرچه را دوست بدارد در مورد آفریدگانش به طور حتم

مقدم و جاری می سازد."

آنگاه فرمود:ای معاذ.عرض کردم لبیک یا رسول ای

پیشوای خیر و پیامبر رحمت.فرمود:"آیا حدیثی برای تو

بگویم که هیچ پیامبری به امت خویش نفرموده و اگر آن را

حفظ کنی در زندگی برای تو سودمند خواهد بود و اگر

بشنوی و حفظ نکنی حجت خداوند بر تو تمام می شود.

سپس فرمود: به راستی که خداوندپیش از آفریدن آسمان ها 7
فرشته آفرید ودر هر آسمان فرشته ای قرار داد آن آسمان

را با عظمت خود فراگرفت و بر در هر کدام فرشته ای را

به عنوان دربان قرار داد.

فرشتگانی که نگهبان عمل بنده اند از صبح تا شب عمل او

را می نویسند آنگاه در حالی که مانند آفتاب می درخشد آن

را بالا می برند تا به آسمان زیرین برسند در حالی که آن

عمل در نظر آنان بسیار پاکیزه است ولی فرشته ای که

نگهبان آسمان زیرین است می گوید،بایستید این عمل را

برده و به صورت صاحبش بزنید من فرشته ی غیبت هستم

هرکس غیبت کند نمی گذارم عملش از من به سوی دیگری

بگذرد چرا که پروردگارم به من چنین دستور داده.

فردای آن روز فرشته نگهبان بر عمل بنده همراه با عمل صالح

می آید و از فرشته دربان زیرین می گذرد ودر حالی که آن

عمل در نظرش پاکیزه است به آسمان دوم میرسد اما دربان

آسمان دوم به او می گوید بایست که نیت صاحب این

عمل،متاع اندک و بی ارزش دنیا بود و من فرشته ی دنیا

هستم و نمی گذارم این عمل از من به سوی دیگری

بگذرد.بار دیگر عمل بنده را در حالی که به صدقه و نماز

آن شادمان است به بالا می برد وفرشتگان نگهبان نیز از

آن عمل خوششون می آید و آن را به سوی آسمان سوم

عبور می دهند اما فرشته دربان آسمان سوم می گوید

بایست واین عمل را به روی وپشت صاحبش بزنمن فرشته

ی متکبرین هستم صاحب این عمل بواسطه آن در مجالس

مردم بر آنها تکبر می نمود پروردگارم به من ذستور داده

که نگذارم عملش از من به سوی دیگری بگذرد.بار دیگر

فرشتگان عمل بنده را در حالی که مانند ستاره در آسمان

می  درخشد و آهنگ و صدای تسبیح و حج و روزه از آن

بلند است بالا برده وبه سوی آسمان چهارم عبور می دهند

ولی فرشته دربان آسمان چهارم می گوید بایستید و این

عمل را به روی وشکم صاحبش بزنید.من فرشته ی عجب

هستم و او به خود بالید واین عمل را با حالت عجب انجام

داده پروردگارم به من دستور داده که نگذارم عملش از من

بگذرد.

دیگر بار ملائکه نگهبان عمل او را مانند عروسی که

بسوی شوهرش برده می شود بالا می برند در حالی که

همراه با جهاد و نافله بین دو نماز است و به همین خاطر

صدای بلندی بسان شتر ودرخششی همانند نور افشانی

خورشید دارد...و بسوی فرشته ی دربان آسمان پنجممی

گذرانند تا اینکه آن فرشته می گوید:بایستید.من فرشت هی 

حسادت هستم پس آن عمل را به روی صاحبش بزنید زیرا

ائ نسبت به که دانش آموخته اند وبه طاعت خدا عمل می

نمودند رشک می ورزیدند وبر او خرده گرفته ونکوهش

می کرد پس وی عمل خویش را بر دوش می گیرد و

عملش او را لعنت می کند.

دیگر بار فرشتگان نگهبان بالا رفته و عمل بنده را که

نمازو روزه و حجوعمره است بالا می برند تا اینکه فرشته

ی دربان ششم می گوید:بایستید من فرشته ی مهربانی

ودلسوزی هستم این عمل را به صورت صاحبش بزنید و

چشمانش را کور کنید زیرا صاحب آن به هیچ کس

مهربانی ودلسوزی نمی نمود.هرگاه بنده ای ار بندگان خدا

گناهی در رابطه با آخرت می نمود ویا ضرری در دنیا به

او می رسید نسبت به او شماتت می کرد.پروردگار به من

دستور داده که نگذارم عمل او از من به سوی دیگری

بگذرد.

دیگر بار فرشتگان نگهبان عمل بنده را بالا می

برند،اعمالی همراه با فقه و ژرف فهمی و کوششدر عبادت

وپرهیزگاری که بسان رعد و آذرخش صدا می

کندوپرتویی مانند برق دارد و سه هزار فرشته همراه آن

هستند تا اینکه به آسمان هتم می رسند.دربان آسمان هفتم

می گوید:بایستید و این عمل را به روی صاحب آن بزنید من

 فرشته ی حجاب هستم و از عبور هر عملی که برای خدا

نباشد جلوگیری میکنم زیرا صاحب این عمل خواهان

رفعت وبلندپایگی در پیشگاه فرمانروایان و ذکر خیر در

مجالس و شهرت وپیچش صدا در بلاد بود پروردگارم

دستور داده نگذارم عملی از سوی من به دیگری بگذرد

مگر اینکه خالص باشد.

بلاخره ملائکه نگهبان با سرور و شادمانی عمل بنده را که

در بر دارنده ی خلق وخوی نیکو و سکوت و یاد فراوان

خداست وهمه ی فرشتگان آسمان ها و ملائکه ی هفتگانه

همگی در پی آن روانند بالا می برند وتمام حجاب ها را

زیر پا می گذارند تا اینکه در پیشگاه خداوند ایستاده وبه

عمل صالح ودعای او گواهی می دهند

ولی خداوند می فرمایند:هرچند شما نگهبان عمل بنده ی من

هستید ولی من نیز مراقب اموری که در نفس او می گذرد

نیز هستم

مقصود وی از انجام این عمل من نبودم لعنت من بر او باد!

آنگاه ملائکه می گویند:لعنت تو و ما بر او باد!!!

راوی می گوید:آنگاه معاذ گریست و گفت:عرض کردم ای

رسول خدا(ص)چه عملی انجام دهم؟فرمود:ای معاذ در

یقین و باور پیامبرت اقتدا نما.عرض کردم شما پیامبر مایید

و من معاذبن جبل.فرمود:ای معاذ اگر در عملت تقصیر و

کوتاهی هست پسزبانت را از بدگویی برادران دینی

وحاملان قران نگاه دار وگناهانت بر گردن خودت باشد و

آن را بر گردن برادرانت منه  وخویشتن را با نکوهش

برادرانت، ستایش مکن وبا پایین آوردن برادرانت خود را

بالا مبر و عمل خویش را با قصد ریا انجام مده واز در

دنیا در آخرت داخل مشو و در مجلس خود فحش و ناسزا

نگوتا مبادا همنشینا نت بواسطه ی بد خویی تو دوری کنند.

ودر حضور هیچ کس با دیگری سخن در گوشی مگوی

ونسبت به مردم اظهار بزرگی مکن تا مبادا خیرات دنیا از

تو قطع شود ومردم را پاره پاره مکن تا مبادا سگ های

جهنم تو را پاره پاره کنند که خداوند می

فرمایند:والناشطات نشطا.

آیا می دانی نشطات چیست؟ آنها سگهایی هستند که گوشت

واستخوان اهل جهنم را تکه وپاره می کنند.

عرض کردم چه کسی تاب وطاقت این امور را دارد؟

فرمود:ای معاذ،آ"اه باش که انجام این امور برای هرکس

که خداوند برای او آسان کند راحت و آسان خواهد بود.

نوشته شده توسط در جمعه دوازدهم تیر 1388 ساعت 1:13 موضوع | لینک ثابت

 درست در نخستین روزهای ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد ، پلمپ تأسیسات هسته ای ایران برداشته شد و دانشمندان خانه نشین شده ایرانی ، بار دیگر بر سر کار بازگشتند تا در یک دوره چهار ساله ، چرخه سوخت هسته ای را تکمیل کنند و فرایند اتمی شدن ایران را به نقطه بازگشت ناپذیر برسانند.
موضوع  ، البته فقط فناوری هسته ای نبود بلکه فراتر از آن ، حیثیت ملتی بزرگ بود که لگدمال خودخواهی غربی ها و خود کم بینی برخی داخلی ها شده بود ، حیثیتی که اکنون با اقتدار ، اعاده شده و دندان طمع بیگانگان را کشیده است.
هرجامی نشینند می گویند وتیتر هم زده میشودکه"300میلیارد درآمدنفتی در این دوره چه شده است؟"

اولا 300میلیارد نه بلکه 208میلیارد,ثانیا در مملکتی که سازمان حسابرسی هست,سازمان بازرسی هست,دیوان محاسبات هست وآنها هم هیچ گونه ایرادی نگرفته اند این چه شبهه ایست که وارد میکنند؟یعنی کل درآمد نفتی که ما این4سال گرفته ایم یک ریال آن هم معلوم نیست در چه راهی صرف کرده ایم؟مگر همین سازمان ها نبودند که ایراد یک میلیارد دلاری را به حق مطرح کردند که البته آن ایراد هم حل شد؟پس بودجه طرح های سفرهای استانی و...از کجاست؟
می گویند در دولت قبل ، این همه قطعنامه علیه ایران صادر نشد ولی سیاست خارجی دولت نهم به گونه ای بود که شورای امنیت علیه مان قطعنامه داد.
راست می گویند، در دولت قبل ، آمریکا و متحدانش علیه ایران قطعنامه ندادند زیرا بدون آن که قطعنامه ای در کار باشد ، دولت ما همان کاری را انجام می دادکه آنها می خواستند!  و مگر چهار تا سانتریفیوژ خاموش و مجتمع قفل خورده هسته ای ، اساساً نیازی هم به قطعنامه غربی ها داشت؟!

احمدی نژاد ، یک کار بزرگ دیگر هم انجام داد و آن ، احیای ادبیات انقلاب اسلامی بود ، ادبیاتی که در گذر سال های سیاست زده پیشین ، اندک اندک به خاطره تبدیل می شد و داشت از یاد مردم می رفت که ساده زیستی ، نوکری مسوولان در برابر مردم ، عدالت جویی و دهها آرمان دیگر ، اهدافی بود که برای تحقق شان انقلاب کرده و برای حفظ شان صدها هزار از بهترین جوانان شان را داده اند.

اما "مردی از جنس مردم" که آمد ، قدرت رسمی ، نه جایگاهی برای سلطه گری ، که بار دیگر ،فرصتی برای خدمت شد و رایحه این خدمتگزاری ، از پایتخت نیز گذر کرد و تا دورترین روستاهای آذربایجان و سواحل خلیج فارس و دریای عمان و خوزستان و خراسان و لرستان و ... رسید.
سفرهای استانی ، ابتکار بزرگی بود که دولت نهم بدان پرداخت و بررسی و حل میدانی مشکلات مردم را عملیاتی کرد.

 مخالفانی که این سفرها را "تبلیغی" می نامند ، البته هرگز به دستاورهای آن اشاره ای نمی کنند و نمی گویند که  در این سفرها ، بسیاری از مشکلات منطقه ای که سال ها لاینحل مانده بود ، با حضور دولتمردان در محل مشکل ، حل و گره از کار خلق گشوده شد.

دولت احمدی نژاد ، دولت کارهای بزرگ است. طرح تحول اقتصادی که به اذعان همه اقتصاددانان بی طرف ، جراحی گریز ناپذیر اقتصاد ملی است در این دولت طراحی شد و جالب اینجاست کسانی در مقابل آن قد علم کرده اند که سالیان دراز ، خود از بی هدف بودن یارانه ها ناله ها سر می دادند ولی خود هرگز جرأت هدفمند کردن نداشته اند و اینک که دولت چنین جسارتی را به خرج داده ، همه شعارهایشان را فراموش کرده و به سنگ اندازی روی آورده اند چرا که از دیدگاه آنان هر کاری از دولت نهم سر بزند،فارغ از ارزش گذاری کارشناسی ، محکوم است و مذموم !

در دولت نهم ، هر چند بنزین سهمیه بندی شد اما کار بزرگ دیگری نیز استارت خورد و آن حرکت به سمت خودکفایی در تولید بنزین است به گونه ای که تا دو - سه سال آینده ، ایران ، نه تنها بنزین وارد نمی کند ، بلکه به جمع صادر کنندگان بنزین نیز می پیوندد.
به راستی اگر دولت های گذشته ، آینده نگرانه ، به موضوع بنزین می نگریستند و زیرساختهای تولید را فراهم می کردند ، آیا کار به جایی می رسید که امروز ناگزیر از سهمیه بندی شویم؟!

یا به ماجرای پردامنه "سیمان" بنگرید که برای سالیان دراز ، معضل مزمن اقتصاد ملی بود و نوسان قیمت و کمبود و بازار سیاه ، پای ثابت همه قصه های سیمان در این کشور بود ولی اینک ، نه تنها خودکفایی حاصل شده ، بلکه صادرات سیمان نیز از منابع درآمد زایی ملی است و مهم تر از همه این که این محصول استراتژیک ، با قیمت مناسب و به وفور در دسترس مصرف کننده داخلی است.

اگر بخواهم فهرست کارهای مثبت دولت نهم را بیاورم ، حتماً کتابی قطور و چند جلدی خواهد شد از جمله این که میزان خصوصی سازی در دولت نهم 18 برابر سال‌های 70 تا 82 بوده است.
تعداد هواپیماهای مسافری که در این دولت وارد ناوگان هوایی کشور شد ، 3 برابر دولت گذشته است.
 تعداد پایگاه های اورژانس جاده ای 5 برابر شد.
 داستان معوقات اموزش و پرورش که بیش از 15 سال ، نظام آموزشی را می آزرد ، به پایان رسید.
هزاران پروژه ناتمام که پیشتر به فراموشی سپرده شده بودند ، در مدتی کمتر از 4 سال تکمیل شدند و این در حالی است که برخی از این پروژه ها ، بیش از 20 سال بود که متروکه رها شده بودند.
مسکن مهر ، امید را برای خانه دار شدن میلیون ها نفر زنده کرد.
 تسهیلات ازدواج ، که قبلاً مبلغی ناچیز بود و ماه ها وقت زوج ها را مصروف خود می کرد ، به رقم آبرومندی رسید که ظرف چند روز پرداخت می شود.

در دولت نهم برای توسعه فازهای جدید پارس جنوبی - که آینده اقتصاد ایران بدان مرتبط است 12 میلیارد دلارسرمایه گذاری مستقیم شد( قابل توجه کسانی که می گویند پول نفت در کجا خرج شد؟!)

ساخت فضای ورزشی  به 20 برابر کل دولت های بعد از انقلاب رسید و حتی بسیاری از روستاها نیز به سالن های ورزشی مجهز شدند .ضریب نفوذ اینترنت دو برابر شد ، بیش از کل تاریخ مخابرات ایران ، تلفن ثابت و همراه واگذار گردید.

ارزش کل صادرات غیر نفتی در چهار دولت قبلی ، 53 میلیارد دلار بود ولی دولت نهم به تنهایی موفق شد این رقم را به 57 میلیارد دلار افزایش دهد. 
در دوران هشت ساله اصلاحات، مجموعاً 42 هزار پروژه به انجام رسید ولی در چهار سال دولت نهم ، رکورد 98 هزار و 400 پروژه به ثبت رسید که در کل تاریخ کشور بی سابقه است.

در 4 سال فعالیت دولت هشتم 160 هزار میلیارد تومان برای سرمایه‌گذاری جهت تاسیس واحدهای جدید صنعتی اختصاص یافته بود ، در حالی که این میزان در دولت نهم 500 هزار میلیارد تومان بوده است .
و ... .

من ، به عنوان یک ایرانی، منصفانه نمی دانم که این همه کار را در کنار نقدهای موجود بر دولت نهم نبینم ، خود را به ندیدن بزنم و تجاهل کنم هر چند که سیاست بازان حرفه ای و دور ماندگان از قدرت، بخواهند واقعیت ها را قلب کنند و همچنان به ما دروغ بگویند و بر طبل سیاه نمایی بکوبند.

از این رو ، در قضاوت نهایی ام ، احمدی نژاد را به عنوان یک رئیس جمهور عملگرا و مردمی ، بار دیگر انتخاب خواهم کرد به امید آن که تجربیاتش در دور اول ریاست جمهوری ، کارآمدی مضاعف او را در مدیریت کلان کشور در چهار سال دوم ، به دنبال داشته باشد.

نوشته شده توسط در دوشنبه یازدهم خرداد 1388 ساعت 10:34 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در دوشنبه یازدهم خرداد 1388 ساعت 10:30 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در دوشنبه یازدهم خرداد 1388 ساعت 10:28 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط در جمعه هشتم خرداد 1388 ساعت 20:35 موضوع | لینک ثابت

در شیار پلک های باران که همیشه می بارد;

ودر دستان زمخت کوه,که همیشه استوار است;

امروز تنها صدای قدم های اشک است و باریدن آه;ماه,در محاق اندوه فرو رفته و زمین,سر بر آستان آسمان می ساید و می گرید.

امروز غروب نخل ها سرخی دیگری دارد.

وخاک همه مرثیه است.

وتو,فاطمه حدیث غیر قابل تفسیر حقی.

شب تنها شاهد توست.که در کجای خاک,آهسته آرمیده ای.

تو,نه انسانی,که حوری بهشتی خدایی.وامانت بزرگ رسول خدا"ص".

از آن شب که رفتی,شب پیراهن سیاه به تن آشفته کردو

خورشید به اجبار سر از شانه ی کوه برداشت.

تو,ای محدثه ی آسمانی ,بر نازک اندیشه هامان پایداری.

حکایت تو بعد از پدر ,نام غریبی را از عالم برداشت.

تو علی را چه آرام می پاییدی.و او در ارتحال تو,چه بی صدا,با قلبی سرریز از حزن ,خون گریست.

حالا برای کودکانت دلبندت قصه می گویی.

قصه ی عشق و وداع بعد از تو

در حنجره ی کودکانت ناله طنین انداز بود.

وبغض که به دلهای معصومشان تکیده.

تو,اوج بلندی یک زن و نهایت افتخار زننی.

در نبودنت ,باران اشکیم و در شادی بودنت ,غرق سپاس.

سپاس از حضرت دوست که چون تورا برای زمین و زمان خلق کرد.

تا ما در زندگی امروزمان;هر روز و هر سحر,با ذکر تو وبا نام تو

تمام خانه های دلمان را چراغانی کنیم.

وقلبهامان را بر آستن نگاهمان,وانتظار آمدن حضرت منتظر"عج"بگذاریم.

به امید ظهورش و به امید آن روز که بتوانیم شعر شیوای بودنت را بر نور همیشه آذر خورشید

نوشته شده توسط در جمعه هجدهم اردیبهشت 1388 ساعت 9:27 موضوع | لینک ثابت